Credo in unum sanctam catholicam et apostolicam ecclesiam
Wierzę w jeden świety,powszechny i apostolski Kościół.

wyznanie wiary

Wtorek, 21 sierpnia 2018 r.

wspomnienie obowiązkowe świętego Piusa X, papieża Adolfa, Anastazego, Baldwina, Bernarda, Emiliana, Fidelisa, Franciszka, Joanny, Kazimiery, Piusa, Wiktorii Czytania z Pisma Świętego: Ez 28, 1-10; Pwt 32, 26-27b. 27c-28. 30. 35c-36b; Mt 19, 23-30 Wtedy Jezus powiedział do swych uczniów: Zaprawdę mówię wam, że człowiekowi bogatemu trudno będzie wejść do królestwa niebieskiego. Tak, mówię wam po raz drugi: Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne niż bogaczowi wejść do królestwa niebieskiego. Na takie słowa zdumieli się bardzo uczniowie i mówili: Któż więc może być zbawiony. A Jezus wpatrując się w nich powiedział: Wśród ludzi – to niemożliwe, ale u Boga wszystko jest możliwe. Wtedy Piotr odpowiadając rzekł do Niego: Oto my właśnie zostawiliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą: cóż więc otrzymamy za to? A Jezus odpowiedział: Zaprawdę mówię wam, którzyście poszli za Mną, że przy odrodzeniu, kiedy to już Syn Człowieczy zasiądzie na tronie swej chwały, wy również zasiądziecie na dwunastu tronach, aby sądzić dwanaście pokoleń Izraela. Każdy, kto dla mego imienia zostawi własny dom, swych braci, siostry, ojca, matkę, dzieci lub pole, otrzyma stokroć więcej i będzie miał udział w życiu wiecznym. Wielu bowiem pierwszych będzie ostatnimi i wielu ostatnich pierwszymi.

Biblia Warszawsko-Praska, Mt 19,23-30

O życiu konsekrowanym mówi siostra Agnieszka, ze Zgromadzenia Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego, które istnieje ponad 800 lat.

Czym dzisiaj XXI wieku, w 2014 roku jest życie konsekrowane, jakie ma znaczenie, ocala nasze człowieczeństwo, jest tarczą zatrzymującą zło, jest światłem pokazującym drogę, dobrem, pięknem, radością?

Siostra Agnieszka: Czym jest dzisiaj życie konsekrowane? Myślę, że tym co zawsze – tajemnicą. Jest taką ewangeliczną perłą, teraz coraz trudniej odnajdywaną. Jest drogą nie dla wszystkich zrozumiałą. Jest drogą niełatwą, bo wymagającą, ale piękną i nieustannie odkrywaną przez tych, którzy drogą tą idą.

 Osoby konsekrowane zostały w sposób szczególny wybrane przez Boga, czy życie tak blisko Boga daje poczucie bezpieczeństwa, spokoju, radości, czy odczuwa się jakąś szczególną odpowiedzialność za dawanie świadectwa na co dzień

Siostra Agnieszka: Tak. Im większy dar, a tak postrzegam konsekrację zakonną, tym większa odpowiedzialność. Dawanie świadectwa wpisane jest w powołanie. Osoba zakonna daje świadectwo przez swój zakonny strój. Idąc w habicie daje świadectwo o istnieniu Kogoś, dla którego warto zostawić wszystko. Czy jednak życie blisko Boga daje poczucie bezpieczeństwa, spokoju, radości? Zależy, co przez to rozumiemy. O jakie poczucie bezpieczeństwa tu chodzi? O jaki spokój i jaką radość? Słysząc o ginących chrześcijanach trudno mówić o bezpieczeństwie, spokoju. Życie blisko Boga to nie życie bez trudności, ale to życie w zawierzeniu, że wszystko jest w Jego rękach. Jeśli tak na to pytanie spojrzymy, to moja odpowiedź jest twierdząca. Życie blisko Boga daje poczucie bezpieczeństwa, spokoju, radości. Jeśli Bogu ufam, zawierzam, jeśli wierzę, że nic bez Jego woli się nie dzieje, jeżeli wierzę, że ostatnie słowo należy zawsze do Niego, to wtedy czuję się bezpiecznie, a tym samym jestem spokojna i jest we mnie radość.

Jak człowiek powołany przez Boga odczuwa ten czas, ten moment kiedy Bóg go wybiera i powołuje do życia konsekrowanego, jak człowiek powinien wsłuchiwać się w swoje wnętrze aby nie przegapić tego momentu

Siostra Agnieszka: Pan Bóg powołuje każdego człowieka w inny sposób. Zawsze jednak jest to dla powoływanego czas doświadczania czegoś, co go przerasta, co jest silniejsze od niego, czemu nie można, dla swojego dobra, się oprzeć. To moment szczególny, gdy Bóg mówi do człowieka wyraźniej i głośniej niż zwykle. Człowiek może nie wiedzieć jeszcze jaki zakon, ale jest w nim pewność, że to ten czas, że tego właśnie chce Bóg. Im bardziej wsłuchuje się w Jego głos, tym większą zdobywa pewność. Jak się wsłuchiwać? Pan Bóg sam poprowadzi, Duch Święty daje natchnienie. W moim przypadku był to czas intensywnej modlitwy, Adoracji, bycia przed Panem w ciszy, rozczytywania się w Jego Słowie. A Pan Bóg mówił przez znaki, Słowo, przez wydarzenia, ludzi. I sam prowadził ku podjęciu konkretnych kroków. Bóg to Osoba i oczekuje relacji. Trzeba być z Nim.

Co Siostra chciałaby powiedzieć jako osoba konsekrowana dzisiejszemu człowiekowi, tak straszliwie zagubionemu we współczesnym świecie.

Siostra Agnieszka: Co chciałabym powiedzieć? Jedno - Bóg Jest i jest Miłością i dla tej Miłości warto żyć i ze względu na tę Miłość trzeba każdego dnia zaczynać od nowa.

Dziękuję za rozmowę. KL

Święto Ofiarowania Pańskiego, które obchodzimy zawsze 2 lutego, od 1997 roku jest także Światowym Dniem Życia Konsekrowanego ustanowionym przez papieża Jana Pawła II dla głębszej refleksji Kościoła powszechnego nad darem życia poświęconego Bogu.

 

 

 

KONTAKT

Wyślij wiadomość, jeśli masz ciekawą informację i chcesz się nią z nami podzielić...

Dalej »